De huid (in het Latijn ook wel cutis genoemd) is het grootste orgaan van het menselijk lichaam. Het beschermt ons tegen verwondingen, zonlicht, ziekteverwekkers en schadelijke stoffen en is belangrijk bij de aanmaak van vitamine D welke nodig is in ons lichaam voor de opname van calcium en fosfaat voor onze botten. Daarnaast reguleert de huid onze temperatuur en voorkomt het dat ons lichaam uitdroogt. De huid bestaat uit drie lagen. De buitenste laag wordt opperhuid (epidermis) genoemd. Deze laag is 0,1 mm dik en bestaat uit verschillende lagen huidcellen (keratinocyten). Deze cellen worden gevormd in de bodem van de opperhuid en rijpen uit gedurende hun weg naar het oppervlak. De buitenste laag van de opperhuid die wij aan de buitenkant van ons lichaam zien bestaat uit dode keratinocyten (ook wel de hoornlaag genoemd).

De middelste laag wordt lederhuid (dermis) genoemd. Het is een bindweefsellaag welke veel belangrijke structuren bevat zoals zweetklieren, haarwortels, talgklieren, bloedvaten, lymfevaten, zintuigcellen en zenuwuiteinden. De lederhuid is 1 tot 3 mm dik. Deze laag geeft ook de stevigheid aan de huid door middel van collageen.

De onderste laag van de huid wordt de subcutis genoemd en bestaat voornamelijk uit vetweefsel. Ook in deze huidlaag zijn er bloedvaten en zenuwen aanwezig. De subcutis scheidt de huid van de onderliggende spieren en pezen. Het heeft een belangrijke functie bij warmte-isolatie en energieopslag en dient ter bescherming als een stootkussen. Deze laag is niet overal even dik. Zo is de laag bij de billen fors dikker dan bijvoorbeeld de laag bij het borstbeen.

Een tatoeage is een permanente versiering van de huid. Met een naald wordt er gekleurde inkt in de lederhuid ingespoten. Hier wordt de inkt opgenomen en ingekapseld door speciale afweercellen (macrofagen). Dit gebeurt omdat inkt wordt gezien als lichaamsvreemde stof. Deze macrofagen kunnen de inkt echter niet afbreken en dus slaan ze de inkt op. Als de macrofaag sterft (na 4 tot 15 dagen) dan komt de inkt weer vrij in de lederhuid en wordt door weer een andere macrofaag opgenomen. Op deze manier blijft de afbeelding zichtbaar in de huid. In de loop van de jaren gaan er wel inktdeeltjes verloren via het lymfesysteem van de huid. Dit zorgt er dan ook voor dat een

tatoeage in de loop van jaren iets kan vervagen. Normaal gesproken wordt een tatoeage geplaatst op 1 tot 1,5 mm diepte in de huid. Gaat de naald dieper, dan kan dit leiden tot ‘blow-out’ (het uitvloeien van een tatoeage) of tot opzwelling (een tatoeage welke je na de genezing nog in de huid kunt voelen zitten).